Osiem i pół

Guido, reżyser filmowy, znajduje się w twórczym impasie. Mimo gotowości ekipy i oczekiwania widzów, brakuje mu pomysłu na kolejny film. Na planie wspomina przeszłość, swoje związki i kreacje z poprzednich produkcji, a granica między rzeczywistością, snem a wizją przyszłego dzieła zaciera się. Ten obraz z 1963 roku, w reżyserii Federico Felliniego, jest często odczytywany jako autotematyczny komentarz do kryzysu artystycznego, choć sam twórca sugerował dystans, określając go jako komedię.